Στο Σικάγο της ποτο-απαγόρευσης δυο απένταροι μουσικοί γίνονται χωρίς να το θέλουν μάρτυρες μιας γκαγκστερικής σφαγής κι αναγκάζονται να μεταμφιεστούν σε γυναίκες, για να φύγουν για το Μαιάμι μαζί μ' ένα συγκρότημα γυναικών μουσικών για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Η ταινία λειτουργεί ως ερέθισμα για ποικίλες ψυχαναλυτικές θεωρήσεις πάνω στα crossovers αρσενικού - θηλυκού, ενώ η Μέριλιν ως «Σούγκαρ» μετατρέπει τη «χαζή ξανθιά» σε απόλυτη αξία. Είναι σίγουρα υπερτιμημένη, αλλά – επίσης σίγουρα - υπάρχουν μερικοί πολύ καλοί λόγοι για αυτό, ενώ οσες φορες και αν τη δεις δεν μπορεις να μην γελασεις.