Ο Σιγκέκι μένει σε έναν μικρό οίκο ευγηρίας. Αισθάνεται άνετα και φαίνεται ευτυχισμένος εκεί, μαζί με τους άλλους ενοίκους και το ευγενικό προσωπικό που επιμελείται την φροντίδα τους. Η Ματσίκο, που εργάζεται στον οίκο ευγηρίας, τον προσέχει ιδιαίτερα. Κρυφά, όμως, την απασχολεί ο χαμός του παιδιού της. Αφού γιορτάσουν τα γενέθλια του Σιγκέκι, η Ματσίκο αποφασίζει να τον πάει μια βόλτα στην εξοχή. Καθώς διασχίζουν τα γραφικά μονοπάτια, το αυτοκίνητο πέφτει σε ένα χαντάκι, κοντά σε ένα δάσος. Ο Σιγκέκι τρέχει να χαθεί μέσα του και η Ματσίκο δεν έχει άλλη επιλογή από το να τον ακολουθήσει. Μετά από δύο εξαντλητικές ημέρες περιπλάνησης στα δύσβατα μονοπάτια, καταφέρνουν να φτάσουν στον τάφο της γυναίκας του Σιγκέκι. Εκεί, η Ματσίκο ανακαλύπτει ότι ο Σιγκέκι έγραφε στην αγαπημένη του σύζυγο για 33 χρόνια, συνεχώς. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, γι’ αυτόν να στείλει το τελευταίο του γράμμα.