Η αλήθεια είναι ότι μου είχαν πει ότι η ταινία δεν αξίζει αλλά δεν το θυμόμουν. Πάλι καλά.

Ήταν αυτό ακριβώς που είχα στο μυαλό μου όταν την νοίκιαζα. Την είδα σε κατάλληλο περιβάλλον: μόνος, αργά, δυνατά, σε απόλυτο σκοτάδι. Και σε κάποιες στιγμές τρόμαξα. Και όταν τελείωσε η ταινία η γάτα μου έκανε το κλασσικό της σπριντ προς τον διάδρομο, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, και είδα την σκιά της, πάλι τρόμαξα. Αυτό ήθελα... και με δεδομένο ότι δεν τρομάζω πολύ εύκολα νομίζω ότι τα πήγε μια χαρά το 28 weeks later.

Τώρα αν πρέπει να μιλήσουμε για ηθοποιούς, φωτογραφία, μουσική και τέτοια δεν θα είμαι πολύ κατατοπιστικός. Σαφώς και όλοι είναι υπερβολικοί. Σαφώς και τα πάντα είναι σκοτεινά. Αλλά θεωρώ ότι τα πήγαν καλά. Σε κάποιες σκηνές πραγματικά η εικόνα σου περνάει την απελπισία και τον τρόμο που νοιώθουν οι πρωταγωνιστές. Και το μουσικό θέμα έχει κάτι που νομίζω θα σας αρέσει.

Προς θεού μην την δείτε με άλλους 5-6 που θα νοιώθουν ανάγκη να πετάξουν την εξυπνάδα τους σε κάθε βασική σκηνή. Προς θεού μην πάρετε και πίτσες και παράλληλα γυρνάτε να δείτε και πως τα πάει ο Ολυμπιακός (1-0 θα χάνει αλλά θα ισοφαρίσει στο δεύτερο). Δεν φταίει η ταινία μετά...

Κρατήθηκα και δεν αναφέρθηκα στην γλυκύτατη Ιμότζεν Ποοτς. Δεν κρατήθηκα τελικά.

3,5/5 από εμένα, το στρογγυλεύω προς τα κάτω για να μην είμαστε υπερβολικοί.

__________________
Γουστάρω σινεμαδάκι και ποπ κορν. Στο σπίτι μόλις τελείωσα το υπέροχο Battlestar Galactica.

Η αρχική ταινία μου είχε αρέσει σχετικά. Αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατι τη συνεχίσανε.
Από τον τίτλο και μόνο καταλαβαίνεις πως η υπόθεση έχει προχωρήσει μήνες μετά και ο ιός των " ζόμπι " έχει εξοντώσει τους Βρετανούς..και οι επιζώντες τρέχουν να σωθούν... εντάξει.

Πολύ μαυρίλα και πολύ κακό για το τίποτα εν γένει.

Άσε δε θα πω άλλα γιατί ίσως εγώ δεν ήμουν και στα κέφια μου όταν την είδα...



2,5 / 5 αστεράκια

__________________
Χρις-
Ξεκίνησα να βυθίζομαι στον απίθανο κόσμο του "D e x t e r" !